زن عشق می کارد و کینه درو می کند.... دیه اش نصف دیه توست مجازات زنایش با تو بربر ... می تواند تنها یک همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسر هستی .... برای ازدواجش- در هر سنی-اجازه ولی لازم است. وتو هر زمانی بخواهی به لطف قانون گذار می توانی ازدواج کنی...
او کتک می خورد و تو محاکمه نمی شوی او می زاید و تو برای فرزندش نام انتخاب می کنی...او درد می کشد و تو نگرانی که دختر نباشد... او بی خوابی می کشد و تو خواب حوریان بهشتی را می بینی .. او مادر می شود و همه جا می پرسند نام پدر... و هر روز او متولد می شود؛ عاشق می شود؛ مادر می شود؛ پیر می شود و می میرد و قرن هاست که او عشق می کارد و کینه درو می کند چرا که در چین و شیارهای صورت مردش به جای گذشت زمان جوانی بر باد رفته اش را می بیند.
و در قدم های لرزان مردش؛ گام های شتاب زده برای رفتن و دردهای منقطع. قلب مرد سینه ای را به یاد می آورد که تهی از دل بوده و پیری مرد رفتن و فقط رفتن را در دل او زنده می کند...
و اینها همه کینه است که کاشته می شود و در قلب مالامال از درد......
(دکتر علی شریعتی)